niewielkie ilosci nadtlenku benzoilu wywoluja silna depolimeryzacje kauczuku mastykowanego

W r. 1915 Ostromyslenski stwierdził, że dodanie do kauczuku nadtlenku benzoilu wywołuje taki sam efekt jak dodatek siarki. Odkrycie to doprowadziło do zastosowania nadtlenku benzoila oraz innych podobnych związków jako środków polimeryzujących do wielu syntetycznych tworzyw elastycznych oraz żywic etenoidowych . W przeciwieństwie do tego stwierdzono, że niewielkie ilości nadtlenku benzoilu wywołują silną depolimeryzację kauczuku mastykowanego; prawdopodobnie działanie nadtlenku benzoilu jest zależne od temperatury. Harries stwierdził, że takie środki utleniające, jak alkoholowy roztwór nadmanganianu potasu zamieniają kauczuk na gęstą masę o konsystencji syropu; ze składu jego (CsHs)x należy sądzić, że kauczuk uległ depolimeryzacji. To zachowanie się kauczuku w stosunku do tlenu zostało wykorzystane do produkcji tak zwanego Rubbone, materiału będącego produktem daleko posuniętego procesu utleniania kauczuku. Rubboney możemy otrzymywać dwiema metodami albo przez utlenianie kauczuku w roztworze, albo przez utlenianie w stanie stałym. Stevens otrzymywał Rubboney przepuszczając powietrze w ciągu ośmiu godzin przez roztwór alkoholowy kauczuku zwalcowanego, zawierającego 2,50/0 linoleanu kobaltu jako katalizatora, w temperaturze 800C. [przypisy: rusztowania aluminiowe , blachy aluminiowe , designerskie wieszaki ]

Powiązane tematy z artykułem: blachy aluminiowe designerskie wieszaki rusztowania aluminiowe